Κάποιος έπρεπε να τα πει (1)

Απλή, σύντομη και οξυδερκή ανάλυση από τον Δημήτρη Αποστολάκη (Χαΐνηδες): http://tvxs.gr/node/82133

Και δεν ήταν δυνατόν να μην βρισκόταν σε αυτήν την κατάσταση, αφού το έκτρωμα της ιδέας των εθνικών κρατών, τα αποικιοκρατικά παιγνίδια και η λανθασμένη κατανόηση της αρχαιοελληνικής άμεσης δημοκρατίας μεταφρασμένη σε σύγχρονη αστική δημοκρατία δεν άφηναν περιθώρια για τίποτα άλλο. Νέοι μύθοι άρχιζαν να εμφανίζονται στη Βαβυλωνία της Ελλάδας, αφού ο σύνδεσμος με την αρχαία της μεγαλοπρέπεια ήταν -όπως της είπαν οι αστοί που καπηλεύτηκαν τη γαλλική επανάσταση πριν λίγο- η ελληνική γλώσσα.

από Κονδύλη:

Σε καμιά στιγμή της η νεοελληνική πραγματικότητα δεν διαμορφώθηκε αποκλειστικά, καθοριστικά και τελεσίδικα από μια κοινωνική τάξη. H «αστική τάξη» δεν συγκέντρωνε ποτέ τα ειδοποιά γνωρίσματα της αστικής τάξης με τη δυτική έννοια / ενσάρκωνε με διαφορετικά τμήματά της άλλοτε άλλα γνωρίσματα του αστικού ήθους και έθους, ποτέ ταυτόχρονα και όλα / ποτέ δεν κατάφερε να δημιουργήσει γηγενή και αυτοτελή αστικό πολιτισμό.

Συνεχίζει ο Αποστολάκης:

Προπαντώς να καταλάβομε ότι η εξουσία δεν απορρέει από κάποιους σκοτεινούς κύκλους αλλά την αναπαράγομε εμείς κάθε μέρα στο γλωσσικό μας κώδικα και τις πράξεις, μας αφού ανατραφήκαμε σε εξουσιαστικές κοινωνίες.

Zizek:

we 'feel free' because we lack the very language to articulate our unfreedom.

Αποστολάκης:

Όσον αφορά την οικονομική κρίση αυτή είναι αντιμετωπίσιμη με τις εξής πρώτες κινήσεις (που εφαρμόζονται όλο κι από περισσότερους ανθρώπους στον πλανήτη):
1) ισοδίκαιο ηθικό εμπόριο,

προφανώς καμία σχέση με τα fare trade των starbucks.
copy paste από Marx.

Κίνκι επεξήγηση: http://www.youtube.com/watch?v=xvp-tlLyoWo

Τώρα θα τους πιστέψουν και τα ζώα(tm)

1. Χάρρυς Κλυνν.
«Εδώ και δύο χρόνια έχει αρχίσει το μεγάλο κακό που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων.

Σε είκοσι-τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει.
Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης.»

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=275762&cid=122

2. Παναγιώτης Κονδύλης.Ο Παναγιώτης Κονδύλης εκδήμησε το 1998, μια δεκαετία δηλαδή πριν από το ξέσπασμα της κρίσης. Ηδη όμως το 1992 διέβλεπε δύο πιθανές εξελίξεις. Η νέα συγκυρία μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, πίστευε, θα υποβάθμιζε τον ρόλο της Ελλάδας στους κόλπους της Δύσης. Αυτό θα οδηγούσε αργά ή γρήγορα τους εταίρους μας, αφενός μεν, στην άρνηση «να χρηματοδοτήσουν περαιτέρω τον ελληνικό παρασιτικό καταναλωτισμό, επιβάλλοντας στην ελληνική οικονομία αυστηρή δίαιτα εξυγιάνσεως και επαναφέροντας το ελληνικό βιοτικό επίπεδο στο ύψος που επιτρέπουν οι δυνατότητές της». Αφετέρου δε, στην απόφαση να αγνοήσουν «ό,τι οι Ελληνες θεωρούν ως εθνικά τους δίκαια, υιοθετώντας στα αντίστοιχα ζητήματα είτε τη θέση των αντιπάλων της Ελλάδας είτε εν πάση περιπτώσει θέση σύμφωνη με τα δικά τους περιφερειακά συμφέροντα».

http://kondylis.wordpress.com/

Τα είδη των διδακτορικών φοιτητών

Κάνεις διδακτορικό; Αν ναι σε πια κατηγορία ανήκεις; (Μπορείς να κάνεις και συνδυασμούς)

1. Ο σπινταρισμένος

Ο σπινταρισμένος είναι ο φοιτητής που νοιώθει τύψεις επειδή σήμερα δούλεψε μόνο 18 ώρες. Είναι πάντα απορροφημένος με το θέμα του και διαμορφώνει τη ζωή του γύρω από αυτό. Είναι αυτός που αν έχεις τη τύχη να τον πετύχεις σε κάποιο συνέδριο δεν θα σε αφήσει αν δεν μάθει ακόμα και τη μάρκα του τροφοδοτικού που έχει ο υπολογιστής σου. Απορεί με τους συνάδελφους του που δουλεύουν τόσο λίγο, τους κάνει παρατηρήσεις και τους πιέζει για πιο γρήγορα αποτελέσματα. Στέλνει mail στις 4 το πρωί για το πιο ασήμαντο θέμα, χαίρετε όταν έρχεται το Σαββατοκύριακο γιατί επιτέλους θα δουλέψει με ησυχία στο γραφείο και λυπάται όταν έρχονται οι διακοπές γιατί οι συνάδελφοι του στο project θα πάνε διακοπές και η δουλειά θα πάει πίσω. Αν του κάνεις κάποια απορία για το θέμα του αστράφτει το βλέμμα του και σου εξηγεί για ώρες ευχαριστώντας σε που τον ρώτησες ενώ έχει άγνοια για το ποιος είναι πρωθυπουργός της χώρας. Από μουσική, τέχνες, αθλητισμό έχει τις γνώσεις ενός δέντρου ενώ αν τον ρωτήσεις για τη πολιτική θα πάρεις λιγότερο εμπεριστατωμένη άποψη από ταξιτζή νυκτερινής βάρδιας. Ο φοιτητής αυτός είναι η χαρά του επιβλέποντος καθηγητή αλλά και του ακαδημαϊκού συστήματος για αυτό και σπάνια μένει στο διδακτορικό.

2. Το καφενείο

Το καφενείο είναι το αντίθετο του σπινταρισμένου. Είναι ο φοιτητής που νομίζει ότι επειδή έγινε δεκτός με μία υποτροφία σε κάποιο διδακτορικό πρόγραμμα θα μπορέσει να συνεχίσει να κάνει για τουλάχιστον άλλα 4 χρόνια τη αραχτή φοιτητική ζωή που έκανε. Καταφέρει να πάρει διδακτορικό παίρνοντας όλες τις δυνατές παρατάσεις και εκμεταλλεύοντας κάθε δυνατή επιείκεια του ακαδημαϊκού συστήματος. Το διδακτορικό έχει τον πολύ επιεική βαθμό 5, ενώ για όλα αυτά σύμφωνα με τον φοιτητή φταίει ο μαλάκας καθηγητής και το σύστημα.

3. Ο χαχανούλης

Ο χαχανούλης συναντάται κυρίως σε διδακτορικά επιστημών υγείας. Πιστεύει ότι στη χειρότερη θα βρει τη θεραπεία για το καρκίνο και ας δουλεύει σε ένα project για τη μελέτη της πλατυποδίας. Θεωρεί ότι κάνει λειτούργημα και ότι με την έρευνά του θα απαλύνει τον πόνο δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Δεν τον ενδιαφέρουν τα λεφτά της υποτροφίας και οι συνθήκες της δουλειάς, φθάνει που του δόθηκε η ευκαιρία να βοηθήσει τον πλησίον. Κυκλοφορεί με ένα ηλίθιο χαμόγελο λες και μόλις είχε prive συνομιλία με τον Γκάντι ή κάτι τέτοιο. Στους φίλους του μιλάει για την Έρευνά του σαν κάτι ιερό και τους κοιτάει με οίκτο που αυτοί κάνουν τετριμμένες καθημερινές δουλειές. Στο δωμάτιό τους έχουν αφίσα του Παστέρ και του Φλέμινγκ ενώ ονειρεύεται ότι είναι η Τζούντι Φόστερ στο conduct. Τα άτομα αυτά είναι πολύ εύκολα να ποδηγητεθούν ιδεολογικά και τελικά να καταλήξουν στα εργαστήρια της Μοσάντο για τη δημιουργία του πιο εξελιγμένου βιολογικού όπλου. Ένας άλλος τομέας που παρατηρείται είναι στις ανθρωπιστικές επιστήμες, κυρίως κοινωνιολογία όπου μελετώντας μία θεωρία πιστεύουν ότι βρήκαν τη λύση για όλα τα κοινωνικά προβλήματα. Κατηγορούν τους πολιτικούς αλλά και όλη την κοινωνία που δεν αναγνωρίζει την πραγματική αξία αυτής της θεωρίας και δεν την εφαρμόζει. Ονειρεύεται μια μέρα να μπορέσει να πείσει ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους και να καθίσει στον θρόνο της αναγνώρισης.

4. Το ζουζουλίνι

Όλοι οι διδακτορικοί φοιτητές συναντιούνται με τους επιβλέποντες καθηγητές σε εβδομαδιαία περίπου βάση. Όλοι εκτός το ζουζουλίνι. Το ζουζουλίνι είναι συνέχεια με τον επιβλέποντα καθηγητή, δουλεύουν μαζί και η σχέση τους έχει κάτι το.. ιδιαίτερο. Οι φήμες στο εργαστήριο ποικίλουν. Κάποιος είπε ότι άκουσε τον φοιτητή να αποκαλεί τον επιβλέποντα my master με βραχνή φωνή και καμπούρα. Κάποιος άλλος ορκίστηκε ότι κάπου είδε το video I'd rather dance with you με πρωταγωνιστές αυτούς τους δύο, ενώ ο ίδιος ο φοιτητής έφερε σε αμηχανία το εργαστήριο όταν αποκάλυψε ότι γνωρίζει ότι ο καθηγητής κοιμάται πάντα φορώντας τις αγαπημένες του πουά πιτζάμες. Όποιος περάσει από το γραφείο τους θα τους δει να διαφωνούν παιχνιδιάρικα με χαχανιστές φωνές για το αν το exact test είναι κατάλληλο για τον υπολογισμό του Hardy-Weinberg equilibrium σε μη κοινά αλληλόμορφα, και φεύγουν εκπνέοντας ένα awww σαν να είδαν δύο πάντα να χασμουριούνται. Στο κεφάλαιο με τις ευχαριστίες στην αναφορά του διδακτορικού, ο φοιτητής γράφει ότι η λύπη που πρέπει να σταματήσει η "συνεργασία" τους είναι πολύ μεγαλύτερη από την χαρά της απόκτησης του διδακτορικού.

5. Ο εξωγήινος

Ο εξωγήινος είναι ο φοιτητής που μόλις διακτινίστηκε στο συγκεκριμένο τομέα. Τα σύγχρονα ακαδημαϊκά συστήματα με τους χαλαρούς δεσμούς και τα "διεπιστημονικά" προγράμματα επιτρέπουν να γίνεται κάτι τέτοιο αρκετά συχνά. Συχνά από παρεξήγηση, άγνοια του φοιτητή, αδιαφορία του τμήματος και της βιασύνης του καθηγητή να "πάρει την υποτροφία" έχουμε φοιτητές να κάνουν διδακτορικό σε τομείς που φαινομενικά μόνο έχουν σχέση. Στη πορεία διαπιστώνουν ότι μιλάνε διαφορετική γλώσσα. Οι συνάδελφοι του φοιτητή τον έχουν για άσχετο, ο καθηγητής είναι της άποψης "έλα μωρέ δύο βιβλία και 10 paper να διαβάσει άντε να πάρει και κάνα μάθημα και είναι έτοιμος", ενώ ο ίδιος φοιτητής απορεί τι στον π... κάνει εκεί πέρα. Στην αρχή του λένε ότι εμείς εδώ είμαστε πολύ ανοικτοί στις ερωτήσεις όσο βασικές και αν είναι αυτές και ότι είμαστε ανοικτοί στις συνεργασίες οπότε "θα μάθεις δίπλα στους έμπειρους". Στη συνέχεια όμως κουράζονται και οι δύο πλευρές η μία να εξηγεί τα βασικά και η άλλη να μην έχει ένα στιβαρό θεωρητικό πλαίσιο για να δουλέψει πάνω σε αυτό. Ο φοιτητής καταλήγει να είναι η ορντινάντσα των υπολοίπων κάνοντας τις λίγες συγκεκριμένες δουλειές που μπορεί και που καταλαβαίνει. Το μέλλον αυτού του φοιτητή είναι αβέβαιο. Συνήθως του παίρνει 1-2 χρόνια να φτάσει το επίπεδο των υπολοίπων και η διάρκεια του διδακτορικού έχει το χρονικό εξόδου της Ελλάδας από τη κρίση.

6. Ο μετανιωμένος

Εδώ μπαίνουμε σε βαθιά νερά. Κατά μέσο όρο ένα διδακτορικό κρατάει 4 χρόνια χωρίς τις παρατάσεις. Ένας φοιτητής θα ξεκινήσει 27 με 30 χρονών, στο απόγειο της ζωτικότητας και δημιουργικότητάς του. Μετά από 4 χρόνια σκληρής δουλείας βλέπει τις δημοσιεύσεις του, τη θέση των συνομίληκών του και των συμφοιτητών του που δεν επέλεξαν τον δρόμο του διδακτορικού και αρχίζει να αναρωτιέται αν ότι έκανε άξιζε τον κόπο. Πολλές φορές οι δημοσιεύσεις αντιστοιχούν στα επιτεύγματα του Πανσερραϊκού στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Άλλωστε ο κόσμος των επιστημονικών δημοσιεύσεων είναι ανταγωνιστικός και δεν γίνεται όλοι να βγαίνουν πρώτοι. Και αυτά είναι μόνο η αρχή. Ο τρόπος δουλειάς και ζωής του διδακτορικού δεν είναι και ότι καλύτερο για τη δημιουργία ή τη διατήρηση φιλίων και σχέσεων. Νέες ανάγκες για οικογένεια, οικονομική σταθερότητα αρχίζουν να εμφανίζονται ενώ το μόνο που διαθέτει ο φοιτητής είναι κάτι δημοσιεύσεις στο εθνικό περιοδικό κτηνιατρικής της Αλγερίας. Εδώ είναι που βλέπουμε τα συμπτώματα του μετανιωμένου. Μόνο και μόνο η σκέψη ότι πρέπει να κάνει άλλη μία δημοσίευση στον τομέα που έφαγε τα πιο ωραία χρόνια της ζωής του (και που μπορεί από μόνος του ο τομέας να έχει πλέον ξεπεραστεί) τον τρελαίνει. Και όλα αυτά ενώ είναι αμφίβολο αν όλοι αυτοί οι κόποι και οι θυσίες θα ανταποδώσουν ("τι έχεις; διδακτορικό; Στην ουρά, στην ουρά"). Πάντα λέγαμε όταν ήμασταν προπτυχιακοί φοιτητές ότι όλοι οι καθηγητές μας (και όσοι είχαν κάνει διδακτορικό γενικότερα) είχαν μια απροσδιόριστη τρέλα, ένα βλέμμα περίεργο και πιστεύω αυτή είναι η εξήγηση. Αν δείτε κάποιον μετανιωμένο διδακτορικό φοιτητή προσπαθήστε να τον καλμάρετε, να του λέτε πάντα ναι, ενώ προσπαθήστε να διατηρήσετε μια απόσταση ασφαλείας για καλό και για κακό..

7. Ο ναυαγός

Ο ναυαγός είναι ο φοιτητής που έχει εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια σε ένα νησάκι της έρευνας και κανείς δεν γνωρίζει καν ότι υπάρχει. Ασχολείται με τις συνομολογίες των

κβαντοτριγωνικών συμπροϊόντων των τομών Brzezinski. Αυτός και ένας ακόμα στον κόσμο που ασχολείται με αυτό το ζήτημα δεν έχει τη παραμικρή ιδέα για κάποιες πρακτικές εφαρμογές ή έστω κοινωνικές συνέπειες του έργου του. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό γιατί ως γνωστών αυτό ισχύει στην ουσία για όλες τις περιοχές της έρευνας. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η ψυχολογία του. Απομονωμένος, αδυνατεί να εξηγήσει το παραμικρό για αυτό που κάνει σε φίλους και συγγενείς (ενίοτε και στον εαυτό του). Δυσκολεύει να χαρακτηρίσει τον εαυτό του επιστήμονα ή ερευνητή αφού πρακτικά δεν διαφέρει από κάποιον που ασχολείται με τη μελέτη μπλε πόμολων στο υπόγειο του σπιτιού του. Αναφέρεται στην "έρευνά" του ή στην "εργασία" του χωρίς ποτέ να γίνει πιο συγκεκριμένος. Το υπόλοιπο προσωπικό στο εργαστήριο βάζει στοίχημα αν αυτός είναι ο φροντιστής των κλιματιστικών ή το παιδί του φωτοτυπικού.

Ολλανδική μουσική

Στις χριστουγεννιάτικες διακοπές μου άκουσα την άποψη: "Έλα μωρέ, τι έχουν βγάλει και οι Ολλανδοί από μουσική, δύο τρία ονόματα και αυτό είναι όλο". Τα λόγια αυτά χαράχτηκαν βαθιά μέσα μου, με ταρακούνησαν και είπα μόλις επιστρέψω να γράψω δύο λόγια για την προσωπική μου εμπειρία από την Ολλανδική μουσική, όπως έχει διαμορφωθεί τον ένα χρόνο που μένω στο Χρόνινγκεν. Όποιος επιθυμεί μια πιο εμπεριστατωμένη μελέτη μπορεί να διαβάσει το άρθρο της wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Dutch_music . Εδώ γράφω τι Ολλανδική μουσική άκουσα αλλά και τι άκουσα για την Ολλανδική μουσική.

Από rock'n'roll, ροκαμπιλάδες κτλ υπάρχει πολύ υλικό. Πιο κλασσικό συγκρότημα είναι οι Cuby & the Blizzards (αγγλόφωνο) (http://www.youtube.com/watch?v=UsYkLXycbYU). Οι τύποι είναι χαλαρά οι Socrates της Ολλανδίας. Μεσουρανούσαν από '66 μέχρι το '83, όπου ψιλοδιαλυθήκαν για να "επανενωθούν" (δηλ να τα τσεπώσουν) βγάζοντας δίσκο το 2009. Τώρα παίζουν παντού. Έπαιξαν μέχρι και σε ένα event για το Moto GP στο Assen. Επίσης εκείνη την εποχή διεθνή καριέρα έκαναν οι Golden Earring με το Radar Love (http://www.youtube.com/watch?v=JeRa3RtBiIU) να ακούγεται σε όλα τα bars της υφηλίου.

Ένας άλλος αυτής της εποχής είναι ο George Baker. Θα έλεγα ότι είναι ο Βαγγέλης Γερμανός της Ολλανδίας. Το πιο διάσημό του τραγούδι είναι το Una paloma Blanca http://www.youtube.com/watch?v=R36CixkIaIc. Στα ελληνικά έχει τραγουδηθεί μάλλον από τον Τάκη Αντωνιάδη με στοίχους κάπως έτσι: Και ένα άσπρο περιστέρι / στον ουρανό με κοιτά / και μου κουνά το χέρι (what??) / και μου λέει για χαρά μέρα καλή αρχίζει ξανά. Δεν μπόρεσα να το βρω πουθενά, κανείς;;. Τεσπά ένα άλλο πολύ γνωστό του κομμάτι είναι το little green bag (http://www.youtube.com/watch?v=4b1wt3-zpzQ) το οποίο ακούστηκε στο Reservoir Dogs.

Ο υπεργαμάτος όμως καλλιτέχνης της Ολλανδίας είναι ο Herman Brood. Όποιος τον ξέρει μπράβο του είναι πολύ γαμάτος και ψαγμένος (γνωστό και ως ψαγμάτος). Κάτι σαν τον David Bowie + Iggy Pop της Ολλανδίας. Ζωγράφος, ποιητής και χρήστης. Αυτοκτόνησε, εμπορευματοποιήθηκε και Σιδηροπουλοποιήθηκε. Όλοι οι δήθεν-γοουόνα μπι μουσικοί της ολλανδοί διασκευάζουν τα τραγούδια του. Ακούστε το τεμάχιο Saturday Night http://www.youtube.com/watch?v=7mEjmWnihrc

Για τους φίλους που γουστάρουν punk από gay μουσικούς, υπάρχουν οι Tedje en de Flikkers από το Nijmegen με απίστευτη σκηνική παρουσία (προφανώς) (http://www.youtube.com/watch?v=kjpk0TGk2aQ) αναζητήσετε και άλλα video δεν θα χάσετε. Στη κατηγορία της εξεζητημένης punk μουσικής είναι και οι de heideroosjes με το απρόσμενα διάσημο κομμάτι (εδώ στην Ολλανδία) το ze smelten de paashaas (λοιώσαν το easter bunny)

http://www.youtube.com/watch?v=56mF0B7lrqc , ενώ από dark α λά Cure ήχο υπάρχουν οι Clan Of Xymox (http://www.youtube.com/watch?v=Q6M8iFI8t4s). Χαμός γίνεται εδώ για τους χλέμπουρες τους Rage Against The Machine που αντέγραψαν τους Urban Dance Squad μισή δεκαετία πριν σκάσουν μύτη οι ROTM. Ακούστε το Demagogue για να καταλάβετε http://www.youtube.com/watch?v=oSBNURD7uKQ

Από indie δυστυχώς δεν έχω ακούσει κάτι ξεχωριστό. Οι Alamo Race Track θεωρούνται όνομα και οι spinvis έχουν κάνει αίσθηση με τον στοίχο τους (στα ολλανδικά βέβαια). Οι LPG είναι γέννημα θρέμμα του Groningen (http://www.youtube.com/watch?v=1htO-bhK2R4) ενώ εδώ (http://www.youtube.com/watch?v=InNHWAGDcBM)φαίνονται να παίζουν και σε ένα αγαπημένο δισκάδικο.

Το πιο διάσημο ίσως ολλανδικό κομμάτι που θα ακούσετε σε coffe shop είναι από το ρέγγε ολλανδόφωνο συγκρότημα Doe Maar. Το κομμάτι λέγεται Nederwiet http://www.youtube.com/watch?v=SpzRlzNU2gM (μιλάει για ένα πράσινο φυτό) ενώ δεν είναι άσχημο και το Is Dit Alles http://www.youtube.com/watch?v=NCkJe1iurjI

Και πάμε στη daaaance. Όπως θα περίμενε κάποιος εδώ υπάρχει πολύ υλικό. Γενικότερα η dance μουσική τους βγάζει μια παλαβομάρα, ένα ξέσπασμα, ένα ό,τι να'ναι. Τεράστια ανάλυση θα μπορούσε να γίνει γιατί συμβαίνει αυτό αλλά δεν θα το τολμήσω. Σε όλα τα επίπεδα από το πιο mainstream μέχρι το πιο underground η Ολλανδία έχει πρωτοτυπήσει και έχει δημιουργήσει σχολές. Ξεκινάμε από hardcore με τους Aux Raus και το Visit Hell (http://www.youtube.com/watch?v=t-32ToXpIEU) άκρως αντιπροσωπευτικό κομμάτι (ένας από τους καλλιτέχνες ήταν δάσκαλος σε δημοτικό..). Συνεχίζουμε με gabber το γνωστό και ως "πριόνια" (http://www.youtube.com/watch?v=Zd8E4GPdu4k , http://www.youtube.com/watch?v=uIJoUu03r8M). Επίσης uplifting hardcore με Charly Lownoise και Mental Theo (http://www.youtube.com/watch?v=CGVZTkE-vao , http://www.youtube.com/watch?v=vBaAj99laf0) και καταλήγουμε στη dance επιπέδου τσιχλόφουσκας με vengaboys: http://www.youtube.com/watch?v=aOeEBBXKQYU και Gunter (http://www.youtube.com/watch?v=4eyGLtT4b3o , http://www.youtube.com/watch?v=DbYtqAWDF2U) πάντως το γεγονός ότι τα κομμάτια αυτά έχουν γκομενάκια με μπικίνια σε παραλίες κάτι λέει.. Δεν λέω τίποτα για 2 Unlimited και DJ Tiesto γιατί είναι τετριμμένα.

Η τιμημένη πόλη του Groningen έβγαλε τους Noisia, club dance συγκρότημα που γύρισε το καλύτερο βιντεοκλίπ στην ιστορία του σύμπαντος (http://www.youtube.com/watch?v=IPf096kaSEI). Το concept το αντέγραψε ο χλέμπουρας ο Fat Boy Slim σε αυτό το βίντεο (http://www.youtube.com/watch?v=dHCkheMECeQ)

Από pop η πιο γνωστή Ολλανδέζα είναι η Caro Emerald (http://www.youtube.com/watch?v=74LXx0wSqMI) η οποία παίζει και στο Groningen ως μέρος του eurosonic φεστιβάλ (http://www.eurosonic-noorderslag.nl/en/). Επίσης όλοι θα έχουμε ακούσει τη διασκευή από Junkie XL του Little Less Conversation (http://www.youtube.com/watch?v=8kLsPBWY3bQ). Υπάρχουν επίσης οι Kraak & Smaak με το πιο γνωστό κομμάτι το Squeeze me (http://www.youtube.com/watch?v=AYeTwfyx0nw)

Αν θέλεις να κάνεις έναν Ολλανδό να αφήσει ό,τι κάνει και να τραγουδήσει τότε βάλτε του Guus Meeuwis, κάτι σαν τον Μητσιά της Ολλανδίας. Το κομμάτι Per Spoor (http://www.youtube.com/watch?v=5zZRl_X5ymo) μιλάει για το πολυδιάστατο και ενδοσκοπικά ψυχαναλυτικό περιεχόμενο της.. βόλτας με τραίνο. Ακούγεται συνέχεια στο παμπ, σταθμούς κτλ. Ο Πάριος της Ολλανδίας είναι χαλαρά ο Hazes με κομμάτι με τίτλο Αίμα, δάκρυα και ιδρώτας! (Bloed, Zweet & Tranen http://www.youtube.com/watch?v=5leVQeK_3Ws). O Κορκολής της Ολλανδίας είναι ο Marco Borsato, ένας που έκλεψε διάφορα ιταλόποπ κομμάτια τα ολλανδοποίησε, έβαλε και λίγο φολκ και έχει γίνει μεγάλο σελέμπριτι (http://www.youtube.com/watch?v=SVXhAk6FTwA). Η καθηγήτρια ολλανδικών τον θεωρεί το λιγότερο θεό.

Από τρας, εξεπλάγην από το γεγονός ότι από όλα αυτά τα βίντεα κανένα δεν φτάνει ούτε στο μισό στα views του Guus en Meeuwis (βρείτε το λογοπαίγνιο) στο κομμάτι Brik Bier (κουτάκι μπύρας) με μουσική Mika (http://www.youtube.com/watch?v=5_LcFlTNopA). Ακόμα έχουμε τους De Huilende Rappers με το κομμάτι Sukkeltje (λουζέρι) http://www.youtube.com/watch?v=iOOgvPmEx64 και το Butje http://www.youtube.com/watch?v=2mZhpZCqOco (αστείοι στοίχοι, καλό για εξάσκηση στα ολλανδικά σας).

Για τέλος θέλω να αφήσω τον.. Τσουγανάκη της Ολλανδίας μέλος των Rapalje με τη τρελή (κελτικό-ολλανδική) επιτυχία Wat zullen we drinken (http://www.youtube.com/watch?v=7CZq051btlE).

Και κάτι κουφό που παρατήρησα καθώς ετοίμαζα αυτό το κείμενο. Δύο από τα κομμάτια που γράφω συν το νικητήριο κομμάτι της Eurovision 1975, το ολλανδικό ding-A-dong παίζουν με το ντιν-νταν-ντονγκ:

Guus Meeuwis - Per Spoor http://www.youtube.com/watch?v=5zZRl_X5ymo

Gunther - ding ding dong - http://www.youtube.com/watch?v=DbYtqAWDF2U

Teach in - Ding-A-dong http://www.youtube.com/watch?v=REHS12tsj7c

Τυχαίο;